خداروشكرميكنم به خاطر تمام نعمتهايي كه به من عطاء كرده.
ميدونستم بالاخره جواب دعاهامو مي گيرم.
گرچه قسمت نشد كه به هم برسيم اما از اين جدايي ناراضي نيستم.
اميدوارم هرجا كه هست خوبو خوشو سلامت باشه.
خداحافظ براي هميشه خداحافظ...
من رفتم اما اون چرا داره ميره؟
خدا اون هنوز مي خواد باشه چرا داري مي بريش؟
خيلي سخته، وقتي بفهمي كمتر از ۱۰ ماه ديگه نفس مي كشي.
اون داره واسه هميشه ميره اون دنيا. چكار كنم؟
ديگه حتي اجازه يه نامه نوشتن هم واسش ندارم،
منو به همين سادگي تنها گذاشت و رفت.
ديگه هيچوقت اين صداي قشنگي كه داري مي شنوي رو نمي شنوم.
ديگه هيچوقت نمي بينمش. آخه چرا؟ خدا چرا اينجوري شد؟
تا آخر دنيا تنها شدم، ولي هيچكس نمي تونه بفهمه.
كاري جز دعا كردن واسش نمي توونم بكنم، فقط دعا،
... خدايا شفاش بده.
مي رم جاي من اينجا نيست،
عشق تو زيبا نيست
رويا نيست.
مي رم جايي كه دريا نيست،
اسم تو زيبا نيست،
غوغا نيست.
مي رم تا تو آروم شبا چشات بسته شه،
مي رم تا بارون منو ياد تو نندازه،
مي رم با چشماي خيس و قلب بي گناه،
مي رم حتي نمي ندازي به من يك نگاه،
هر جا مي رم اما بازم يادت مي افتم،
اينو به همه گفتم،
اينو به همه گفتم...
پيش چشمانم بايست ،
و بگذارتا تو آوازهاي مرا چون شعله اي در بر گيرند.
با غروب تنهايي من باش ، جايي كه دلم تنها مي نگرد ؛
جام تنهايي دلم را پر كن ، وبگذار تا در درونم
بي پاياني عشق تو را احساس كنم.
آخه چرا دروغ گفتي؟
چرا عشقتو انكار كردي؟
چرا يكسال تمام منو اميدوار گذاشتي؟
خدايا تو ديگه چرا با من نمي موني؟
چرا؟؟؟
به ياد تو هميشه باقي خواهم ماند.
به ياد تو هميشه در كوچه هاي سرد
سرد و تاريك زندگي
گام خواهم برداشت،
و انتظار آن روز را خواهم كشيد...
به تنهايي پرواز كنم در عشقي كه از كلمات تو جاري بود،
به تنهايي پرواز كنم كه از كوهها بين ما فاصله اندك است ...
بزرگترين افسوس آدمي آنست كه مي خواهد ولي نمي تواند،
و به ياد مي آورد روزي را كه مي توانست ولي نخواست...
ببخشيد دوستان، به دلايلي مجبور شدم وبلاگ رو تغيير بدم؛ از همه به خاطر نظرهاتون ممنونم. 
مدد عشق مي خريد هر روز
دخترك نمي دانست
دخترك عشق را
ستاره مي دانست
كه قشنگي آسمان از اوست
آسمان چه ارزان بود
با تمام ستاره هاي رنگينش.....
شب رفتنت عزيزم هرگز از يادم نمي ره
واسه هر كسي كه مي گم قصه شو آتيش مي گيره
دل من يه دريا خون بود چشم تو يه دنيا ترديد
آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد
شب رفتنت كه رفتي گفتي ديگه چاره اي نيس
ديدم اون بالاها انگار عكس هيچ ستاره اي نيس
شب رفتنت تو چشمات راس راسي چه برقي داشتن
اين همه آدم چرا من؟ پس با من چه فرقي داشتن...
يك انسان مي تواند آزاد باشد بي بزرگ بودن اما هيچ انساني نمي تواند بزرگ باشد بي آزاد بودن!
عشق محدود تنها به تصاحب معشوق مي انديشد و عشق بي انتها ، در جستجوي خوشتن است.
هرگز آرزو مكن تا جز خويشتن خويش كسي باشي اما بكوش تا بهترين خويشتن خويش باشي.
زندگي همواره بيشتر از آني به ما مي بخشد كه خود را سزاوارش مي دانيم!
تنها يك چيز مي تواند يك رويا را به ناممكن تبديل كند ، ترس از شكست...
اهميت ندارد از كدامين نقطه آغاز مي كني مهم آن است كه آن را كجا به پايان مي بري .
آري ، آغاز ، دوست داشتن است.
گرچه پايان راه ناپيداست
من به پايان دگر نينديشم
كه همين دوست داشتن زيباست.
